SeVGi SöZCüKLeRi

!!! Hayat Nefretim !!!

Yaşamak,gülmek,ağlamak,
Hep acı verici..
Yaşadım,güldüm,ağladım,
Ama hiç sevinmedim bu hayatta!..
Hayattan tek istediğim:sevmek ve sevilmek..
Ama bu hayat bunuda çok gördü bana;
Döndüm baktım eski zamanlara;
O eski zamanı yaşamak istedim,
Bşaramadım...
Hayattan hep nefret ettim...

Efsaneye göre Şahmaran yüzlerce yıl önce Tarsus'ta yaşayan yılan vücutlu kadın başlı bir kahraman. Bahçesinde insanoğlunu cezbedecek her türlü yiyecek ve ziynet eşyası bulunan Şahmaran kimsenin bilmediği bir yerde insanoğlundan uzakta yerin altında yaşamış, ta ki insanoğlu Camsab tarafından bulunana kadar.

! KıRLaNGıÇ HiKaYeSi !

Günlerden bir gün kırlangıcın biri bir adama aşık olmuş.
Ve adamın penceresinin önüne konup adama şöyle demiş:
- Ben seni cok seviyorum lütfen pencereyyi açıp beni içeri alda birlikte yaşayalım.
Adam: - Olmaz alamam... Sen bir kuşsun hiç bir kuş adama aşık olurmu?... demiş.
Kırlangıç tekrar: - lütfen pencereyi açıp beni içeri al birlikte yaşarız.
Hem ben sana dost ve arkadaş olurum canında sıkılmaz birlikte yaşar gideriz. demiş.
Adam yine: - Olmaz alamam...Git başımdan, diye cevap vermiş.

M.A.E

söz

ALıŞma ßaNa Ne yapıCaqım ßeLLi oLmaz ßuqün waRım yaRıN ßiRdeN yOk oLuRum DoKunma ßaNa kapanMaMıŞ yaRaLaRLa DoLuyum Canımı acıtMa..ßiR yaRaDa SEN AÇMA.... Yoqun duyquLaRımLa kayßoLuRsuN TUTUŞTURURUM..!! İSteme ßeNi!!!

Bir sabah sen uyurken bir çığlık kopacak ..
Bu çığlık seni ve herkesi uyandıracak ..
Kalkıp bakacaksın bu çığlık nereden geliyor diye ..
Bizim evden geldiğini anlayacaksın ...

Sen hala şaşkınlığını atamadığın bir anda ..
Bir sela çınlayacak bu yorgun şehrin sokağından ..
Tüm insanlar toplanacak bir anda ..
Benim öldüğümü söyleyecekler sana ...

Bir an inanmak istemeyeceksin onlara ..
Gördüklerine inanmayacaksın o an ..
Beni sarmışlar beyaz bir çarşafa ...

Bir araba gelip duracak kapıda ..
Bir hoca dua edecek baş ucumda ..
Derken tabuta koymak isteyecekler beni ..
Vermemek için tutacaksın benim beyaz kefenimi ...

Yaşlar süzülmüş yanaklarından ..
Yalvaran gözlerle bakacaksın onlara ..
''Dokunmayın'' diyeceksin ..
''Ne olur ben koyarım tabutuna '' ...

Ellerin varmayacak koymak için beni tabuta ..
Bir an mecbur olduğunu anlayacaksın ..
Beni uğurlarken son yolculuğuma ..
Dönüp onlara beni sevdiğini söyleceksin ...

Sarılıp tabutuma benden af dileyeceksin ..
İşte o zaman benim yıllarca çektiğimi ..
Bir gün sende çekeceksin ..
Sonunda yaptığın hatayı geçte olsa anlayacaktın ...

Yaş dolu gözlerle son kez bakacaksın bana ..
''Bak bana döndüm..'' diye yalvaracaksın bana ..
Seni seveni mecburen kara toprağa bırakacaksın ...
''Geç dönen sevgili '' diye
Anılacaksın ....!

Adamın biri iş seyahati nedeniyle gittiği uzak bir yerde otele kaydını yaptırır ve odasına çıkar. İşleri uzun süreceğinden, bir müddet sonra eşi de yanına gelecektir. Odasına yerleştiğinde masada internet bağlantısı hazır bir bilgisayar görür. Eşi yola çıkarken kendisine, ‘varıp yerine yerleştiğinde beni hemen haberdar et’ diye ısrarlı tembihte bulunmuştur. Odada hazır bilgisayar varken, karısına e-mail atmaya karar verir. Fakat yazdığı mesajı farkında olmadan eşine değil, yanlış bir adrese gönderir...

Tam bu sırada farklı bir yerde bir başka kadın, kocasının cenaze töreninden evine yeni dönmüştür. Bir ara bilgisayarını açtığında kocasının e-mail adresinden kendisine e-mail geldiğini görür. E-maili okumayı bitirmeye kalmadan yere yığılır kalır. Bayılan kadını, kendisini oda ortasında yerde yatar vaziyette bulan yaşlı annesi kendine getirmeye çalışır.

Ölmüş kocasından geldiğini sandığı e-mailde okudukları karşısında bayılıp kalan kadının e-mailinde şunlar yazılıdır;

Kime: Sevgili karıma…

Konu: Yeni ulaştım…

Tarih: 16 Mayıs 2004

Benden haber aldığına şaşıracağından eminim. Burada bilgisayar var. Dışarıyla haberleşebiliyoruz. Buraya yeni ulaştım ve kaydımı yaptırdım. Her şey yarın senin buraya geleceğini düşünülerek hazırlanmış. Seninle buluşmayı dört gözle bekliyorum. Umarım benim gibi sorunsuz bir yolculuk geçirirsin.

Not: Burası çok sıcak…

Gazze'nin masum bebekleri, küçücük çocukları. Günlerdir sizin cennet fotoğraflarınıza bakıyoruz. Bakamıyoruz, bakar gibi yapıyoruz. Yüreğimiz, yüreklerimiz daralıyor.

Daralıyor, sıkışıyor, bitiyoruz. O dağınık saçlarınız. Ecel rüzgârında dalgalanır gibi. Ne güzel saçlarınız var sizin. Ne de güzel, yaşar gibi bakan donuk gözleriniz. Anlamaya çalışıyorum, bize neler anlatıyor, neler fısıldıyorsunuz.

Yüzleriniz ne güzel. Ölümün izleri tutunamaz mı sizin yanaklarınızda?

Siz nasıl bakıyorsunuz öyle? Ne diyorsunuz katılaşmış, katran sürünmüş, pas tutmuş vicdanlara? Zalimin bombalarına, mermilerine en büyük cevap siz misiniz?

Anneleriniz size doyamadan, babalarınız doya doya koklayamadan, nasıl da kayıp gittiniz ellerinden, ellerimizden. Giderken, bütün dünyanın çocuklarını sorulara boğdunuz. Sizin masum yüzlerinize bakarken evde annelerine, babalarına sorup durdular: Çocuklar neden ölüyor anne? Çocukları neden öldürüyorlar?

Yapamadım

Dilimin ucundaydı sözcükler
Gitme dur demek istedim sana
Gideceğini bilerek.
Oysa öyle ihtiyacım vardıki sözcüklerle ağlamaya
Sadece dinlemeni istedim usulca.
Ağlarken sevgi sözcükleri uçuşmalıydı
İsyanımı bastırmalıydım nefesin saçlarımdayken
Elimi uzatmalıydım tuttuğunu hissederek
Yanımda olduğunu hissetmek istedim tüm sıcaklığınla..

Kal demek istedim sana kalmıycağını bilerek
Dilimin ucundaydı uçuşmaya hazırdı kelimeler
Dur gitme kal diyemedim..
Oysa nasılda ihtiyacım vardı isyanımı haykırmaya
Kirpiklerim başlamıştı ıslanmaya
Dinlemeyeceğini bilerek bekledim
Gururum engel oldu kal diyemedim
Yapamadım...